Bakken

Deze laatste bewerking die de gevormde en gedroogde klei moet ondergaan is tevens de belangrijkste want dan pas bekomt men de eigenlijke 'baksteen'.

Het bakproces moet zich geleidelijk ontwikkelen m.a.w. de temperatuur moet volgens een welbepaald tijdschema worden opgevoerd tot de eigenlijke 'baktemperatuur' (begrepen tussen de 850º tot 1200ºC naar gelang van de kleisoort) is bereikt en daarna even regelmatig weer afnemen tot volledige afkoeling. Iedere kleisamenstelling heeft zodoende zijn eigen zogenaamde 'bakcurve'.

In een tunneloven worden de te bakken stenen op speciale spoorwagentjes geladen en doorheen een rechtlijnige tunnel gereden waarbij hij achtereenvolgens door de 'opwarmzone', de 'vuurzone' en de 'afkoelzone' gaat. Wanneer ze de tunnel verlaten zijn de gebakken stenen bijna klaar voor verzending.

Ovenatmosfeer

Ook aan de atmosfeer binnen de oven kan de steenbakker enige variatie aanbrengen. Indien men in een oven waarin ijzerhoudende klei wordt gebakken een tekort aan zuurstof kan scheppen, dan zal het ijzeroxide reduceren en de kleur "staalblauw" aannemen.
Pas nadat de oventemperatuur die nodig is om de stenen te bakken bereikt is, kan men de luchttoevoer afsluiten en de kleur van de stenen van rood naar blauw doen omslaan. Enkel bij een losse stapeling van de stenen in de oven, bekomt men homogeen blauwe kleuren, anders "bonte" stenen, wat soms, maar niet altijd de bedoeling is.