Vormen

Handvormstenen

Voor deze bewerking dient het kleimengsel betrekkelijk goed kneedbaar (en dus vochtig) te zijn.

Handvormstenen werden voorheen volledig met de hand vervaardigd door een bal klei in een houten vormbak te werpen. Dit gebeurt tegenwoordig machinaal.

Om te beletten dat de klei aan het bakje blijft kleven, wordt de klei vooraf in zand of zagemeel gerold.
Bij het inwerpen van de klei ontstaan met zand of zagemeel gevulde plooien aan de rand van de steen.
Bij het bakken en drogen valt het meeste zand uit de plooien waardoor de stenen hun typisch generfd oppervlak krijgen.
Het zagemeel brandt weg in de oven.

Het gebruik van een vloeistof in plaats van zand of zagemeel, levert een onbezande steen op die de zuivere kleur heeft van gebakken klei.

In de onderkant van de vormbak is meestal een uitstulping aangebracht die in de gebakken steen zichtbaar wordt als een uitsparing, de zogenaamde “frog”.

Strengpersstenen

Een streng halfdroge klei, komend uit een mondstuk van een pers wordt met een stalen snaar afgesneden.

Soms wordt de kleivorm bewerkt om een verweerd uitzicht te verkrijgen, bijvoorbeeld door bezanding.
Geperste steen heeft een strak oppervlak.

De strengpers laat een veel snellere productie toe dan welk ander procédé ook en bovendien is zij bijzonder geëigend om geperforeerde stenen te vervaardigen. Ook gevelstenen worden op deze wijze geproduceerd.

Vormbakstenen

Een bijzondere categorie is de steen die in een 'steenpers' wordt gevormd. In tegenstelling tot de handvorm wordt de klei in dit geval in vrij droge toestand in de mal gebracht en stevig nageperst om de massa enige cohesie te bezorgen. Deze producten hebben een strakke vorm en ietwat korrelig oppervlak.