Straatbakstenen
Hoewel het ook een baksteen is, worden aan straatsteen uit gebakken klei een aantal verschillende eisen gesteld. Straatstenen worden immers wegens hun toepassing zwaarder belast dan bakstenen die in een wand vermetst worden. Zo liggen zij gedurende lange perioden in water en krijgen zij al dan niet zware verkeersbelastingen te verwerken.In de praktijk worden ze aangeduid met de term "kleiklinkers", terwijl de norm de term "straatbaksteen" gebruikt.
De aanleg van paden, een terras, de oprit, tuindecoratie,… het vormt vaak het orgelpunt van het project waarvan zovele bouwlustigen hebben gedroomd. Bouwheren hebben een voorliefde voor straatklinkers in gebakken aarde omdat zij hiermee aan hun woning die “finishing touch” kunnen geven die zij anders nooit zouden kunnen bereiken.
|
In sommige gevallen wordt gekozen voor dezelfde kleur als het gevelmetselwerk in andere gevallen echter kiest men resoluut voor tinten die sterk contrasteren. Wat de keuze ook moge zijn aan de voorliefde voor straatbakstenen valt moeilijk te weerstaan.
|
|
Daar waar het gebruik van straatbakstenen vroeger beperkt bleef tot huis- en tuintoepassingen merken we dat straatbakstenen steeds meer worden toegepast in openbare werken of private bouwprojecten van grotere omvang. Ontwerpers van projecten die het principe van duurzaamheid ter harte nemen kiezen voor straatbakstenen omwille van de perfecte harmonie tussen technische en esthetische aspecten.
Niet alleen omwille van hun duurzaamheid zijn baksteen straatbakstenen gegeerd, ook kleurbestendigheid, hun bestandheid tegen de vele vormen van verkeer (stabiliteit, slijtvastheid, geluidsarm)… zijn eens zoveel redenen om te kiezen voor straatbakstenen.
Straatbakstenen geven ook steeds bijzonder goed uitdrukking aan de eigenheid van de plaats. Dit traditioneel materiaal past zowel in een klassiek als in een modern geheel en biedt aan de ontwerpers de ruimste creatieve mogelijkheden.
Kleinformatige straatbakstenen bieden de mogelijkheid om zowel met de legverbanden als met de decoratieve elementen de meest originele effecten te bereiken. Met combinaties van materialen en kleuren worden ruimtes gecreëerd, rijk aan variatie. Het ene ontwerp is eerder sober, een ander is veeleer gewaagd.
Klassiek of modern steeds wordt een project in straatklinkers gekenmerkt door een aangenaam en warm gevoel, het gevoel van natuurlijkheid.
EN 1344
De eisen worden aan straatbakstenen opgelegd in overeenstemming met de Europese norm EN 1344. De voornaamste kenmerken betreffen de afmetingen, de vorstbestendigheid, de drukweerstand, de slijtweerstand en de glijweerstand.
In het kader van de BENOR-certificatie worden de eisen van de EN1344 aangevuld met deze van de PTV (prescriptions techniques - technische voorschriften) 910.
Maatafwijking
De gemiddelde afmeting wordt bepaald aan de hand van een staal van 10 willekeurig gekozen stenen. Deze waarde mag met niet meer dan 0,4 √d (in mm) afwijken van de door de fabrikant opgegeven afmetingen (d). Het verschil tussen de grootste en kleinste waarde van een afmeting wordt gegeven volgens de volgende klasses:
|
Klasse
|
Spreiding niet groter dan (in mm) |
|
0
1
|
niet bepaald
£ 0.6 Öd
|
|
De fabrikant mag zelf een waarde voor het “bereik” verklaren die kleiner is dan deze voor R1 (Rm)
|
Vorstbestandheid
Voor de meerderheid van de toepassingen bieden straatklinkers in baksteen een meer dan voldoende vorstbestandheid. Bij de uitvoering van proeven kan men zich baseren op bijlage C van de Europese norm EN 1344. De classificatie van de straatbakstenen ten aanzie van de vorstbestandheid is als volgt :
|
Klasse
|
Vorstbestandheid
|
|
FP0
FP100
|
niet bepaald
voldoet volgens de eisen
|
Stenen van klasse FP100 worden geacht bestand te zijn tegen conventionele dooizouten.
Slijtvastheid
Deze karakteristiek wordt gemeten met een slijpschijf en de resultaten worden uitgedrukt in mm³ materiaal dat opgevangen wordt. Hoe hoger dit volume des te lager is de slijtvastheid van de steen. Men onderscheidt 3 categorieën :
|
Klasse
|
Gemiddeld afgesleten volume (in mm³)
|
|
A1
A2
A3
|
≤ 2100 mm³
≤ 1100 mm³
≤ 450 mm³
|
Glij- en schuifweerstand
De weerstand tegen glijden en schuiven over de steen wordt gemeten door een rubberen voetje over de steen te laten schuiven en na te gaan welke weerstand deze ondervindt cfr bijlage F van de EN 1344. Dit wordt uitgedrukt in een waarde USRV (unpolished slip/skid resistance) die als basis dient voor de onderverdeling in 4 categoriën:
|
Klasse
|
Gemiddelde USRV
|
|
U0
U1
U2
U3
|
niet bepaald
≥ 35
≥ 45
≥ 55
|
| Een fabrikant kan hogere waarden verklaren |
Breuksterkte
De waarden wordt bepaald aan de hand van een staal van 10 stenen cfr. bijlage D van de EN1344. Men onderscheidt ook hier meerdere categorieën :
|
Klasse
|
Transversale breukbelasting (N/mm)
|
|
Gemiddelde waarde
|
Minimum individuele waarde
|
|
T0
T1
T2
T3
T4
|
niet bepaald
≥30
≥30
≥80
≥80
|
niet bepaald
≥15
≥24
≥50
≥64
|
De klasse T0 is enkel bedoeld voor plaatsing in een gestabiliseerd zandbed met gelijksoortige zandcementvoegen. De fabrikant kan een waarde voor de gemiddelde en de minimale buigsterkte opgeven , hoger dan deze geldig voor klasse T4.
Naast de breuksterkte kan ook de minimale buigtreksterkte (in N/mm²) verklaard worden op basis van de berekeningsformule in D.4.2 van EN 1344 (bijlage D)
Voor stenen waarvan de grootste afmetingen niet meer bedragen dan 80 mm is deze eigenschap niet van toepassing.
Voor meer informatie verwijzen wij naar de norm EN 1344 en de PTV 910.
|